Η πρόσβαση των ΑμεΑ σε μουσεία, αρχαιολογικούς χώρους και τουριστικούς προορισμούς

Η πρόσβαση και εξυπηρέτηση των ατόμων με αναπηρία στα μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας    

         

Μια μεγάλη κατηγορία πολιτών που χαρακτηρίζεται ως «εμποδιζόμενα άτομα» στην οποία περιλαμβάνονται και τα άτομα με αναπηρία (ΑμεΑ), αντιμετωπίζει δυσχέρειες στην αυτόνομη διαβίωση και διακίνηση εξ αιτίας του λανθασμένου ή παρωχημένου σχεδιασμού των κτιρίων, των μέσων μαζικής μεταφοράς, της εργονομίας των εγκαταστάσεων και της διαμόρφωσης των κοινοχρήστων και κοινωφελών χώρων. Ποσοστό 10% έως 12% του πληθυσμού της χώρας είναι άτομα με αναπηρία, ενώ στα εμποδιζόμενα αντιστοιχεί ένα ποσοστό περίπου 50%, δηλαδή ένας στους δύο πολίτες δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει την αστική υποδομή, με αποτέλεσμα την περιθωριοποίησή του. Η άρση της ανισότητας αυτής επιτυγχάνεται όταν στον σχεδιασμό του δομημένου περιβάλλοντος και στην πληροφόρηση, προβλέπεται και ή ενσωμάτωση της πρόσβασης.

Η πρόσβαση αποτελεί θεμελιώδες χαρακτηριστικό του δομημένου περιβάλλοντος. Χάρη στην ιδιότητα αυτή οι άνθρωποι μπορούν να έχουν πρόσβαση, και επομένως να χρησιμοποιούν, κτίρια και χώρους και τους δίνεται η δυνατότητα να συμμετέχουν στις κοινωνικές και οικονομικές δραστηριότητες για τις οποίες προορίζεται το  δομημένο περιβάλλον. Ίσως φαίνεται παράδοξο να εξετάζουμε τη δυνατότητα πρόσβασης σε κτίρια που  βασικά κατασκευάζονται για να δέχονται και να εξυπηρετούν κοινό. Και όμως αυτό που φαινομενικά φαίνεται αυτονόητο πρέπει να  εξηγηθεί, αναλυθεί και γίνει κατανοητό σε αυτούς που παίρνουν αποφάσεις, προγραμματίζουν, σχεδιάζουν και κατασκευάζουν τα κτίρια αυτά. Σήμερα πλέον αφενός μεν έχουμε τα εργαλεία εκείνα που μας επιτρέπουν την σωστή εφαρμογή της πρόσβασης (νομοθεσία, προδιαγραφές, τεχνολογία), αφετέρου δε έχουμε μία νέα φιλοσοφία προσέγγισης και αντιμετώπισης των θεμάτων που αφορούν στο δομημένο περιβάλλον – το «Σχεδιάζοντας για Όλους». Η φιλοσοφία αυτή συμπυκνώνεται στο ότι σχεδιάζουμε τις ίδιες υποδομές, προσβάσεις και εξυπηρετήσεις για όλους τους χρήστες, χωρίς διαφοροποιήσεις.

Τα πολιτιστικά κτίρια και χώροι – ιδιαίτερα δε τα μουσεία –παρουσιάζουν  όλο και μεγαλύτερη σημασία σε ότι αφορά την άμεση επαφή με την ιστορία, την παράδοση και τις καλές τέχνες μίας χώρας. Οι σύγχρονες απαιτήσεις επιβάλλουν να λειτουργούν με τέτοιο τρόπο ώστε να επιτρέπουν την ισότιμη συμμετοχή όλων των ατόμων. Άλλωστε η λειτουργία τους συνδέεται στενά με τον δημόσιο χαρακτήρα τους. Είναι κτίρια που πρέπει να παρέχουν απόλυτη πρόσβαση στο κοινό, παρουσιάζουν δε όλο και μεγαλύτερη σημασία σε ότι αφορά την διάθεση του ελεύθερου χρόνου των πολιτών. Τα άτομα με αναπηρία ενδιαφέρονται μερικές φορές περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον να τα επισκεφθούν και να συμμετέχουν στις δραστηριότητές τους.

 Οι αρχαιολογικοί χώροι παίζουν ένα σημαντικό ρόλο μαζί με τα μουσεία στην κατανόηση του παρελθόντος. Πολλοί από αυτούς μπορούν να γίνουν εύκολα προσβάσιμοι και προσιτοί σε όλους, με μία κυκλοφοριακή μελέτη όπου θα επιλεγούν οι πλέον κατάλληλες διαδρομές από πλευράς ενδιαφέροντος και δυνατοτήτων επέμβασης. Επίσης μπορούν σε επιλεγμένα σημεία με καλή θέα προς τον αρχαιολογικό χώρο, να τοποθετηθούν ελαφρές προκατασκευές που θα περιλαμβάνουν οπτικοακουστικά συστήματα πληροφόρησης, κατάλληλα για χρήση και κατανόηση από όλους τους επισκέπτες. Παρόμοια συστήματα μπορούν να τοποθετηθούν σε χώρους που δεν είναι αρχαιολογικοί με τη στενή έννοια του όρου, έχουν όμως μεγάλο ιστορικό ενδιαφέρον.

Ακόμη δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι τα άτομα με αναπηρία δεν είναι μόνο επισκέπτες αλλά και εργαζόμενοι, επομένως και οι χώροι κυκλοφορίας και εργασίας του προσωπικού πρέπει να είναι προσβάσιμοι. Άλλωστε η ύπαρξη ΑμεΑ στο προσωπικό αυτών των χώρων μπορεί να  βοηθήσει ουσιαστικά στην κατανόηση των αναγκών και των ενδιαφερόντων των επισκεπτών που είναι άτομα με αναπηρία.

Η δημιουργία ικανοποιητικής υποδομής ενός κτιρίου ή υπαίθριου χώρου, εστιάζεται στην πρόσβαση, διακίνηση, εξυπηρέτηση και παραμονή ενός ατόμου, η οποία επιτυγχάνεται με την σωστή εφαρμογή της υφιστάμενης νομοθεσίας, των προδιαγραφών και  των οδηγιών σχεδιασμού εκ μέρους όλων εκείνων που εμπλέκονται στο σχεδιασμό, κατασκευή και λειτουργία του. Η ύπαρξη ή η διασφάλιση πρόσβασης για τα  άτομα με αναπηρία, επιτρέπει σε όλους τους πολίτες να κινούνται σε ένα περιβάλλον περισσότερο ασφαλές, περισσότερο φιλικό.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΑΝΑΠΗΡΙΩΝ

Στην επιτυχή εφαρμογή των κανόνων και προδιαγραφών, συμβάλει και η κατανόηση των ιδιαιτεροτήτων κάθε είδους αναπηρίας όπως:

·       Τα τυφλά άτομα διευκολύνονται στην κίνηση όταν δεν υπάρχει ηχητική σύγχυση, υπάρχει υποβοήθηση στην αντίληψη του χώρου – μέσω της διαφοροποίησης αυτού κατασκευαστικά, ή με ήχους, ή με μυρωδιές – κυρίως όμως να μην υπάρχουν σε μια γνωστή διαδρομή αλλαγές στη διάταξη του εξοπλισμού του χώρου, ή μη σημαινόμενα εμπόδια. Τα τυφλά άτομα μπορούν να «δουν» με τον ήχο, την αφή, την όσφρηση, την ακοή. Μπορούν θαυμάσια να αντιληφθούν έναν εκθεσιακό χώρο και να βοηθηθούν στην αντίληψη των εκθεμάτων με μια σωστή περιγραφή, ηχητική αναπαράσταση γεγονότων, ακόμη και κυρίως με την αφή, αν δηλαδή τους δοθεί η δυνατότητα να αγγίξουν κάποια από τα εκθέματα ή τα αντίγραφά τους.

·       Τα άτομα με μειωμένη όραση θέλουν έντονο φωτισμό και τονικές ή χρωματικές αντιθέσεις των διαφόρων στοιχείων που συνθέτουν τον χώρο. Επίσης δεν πρέπει να υπάρχουν ανακλάσεις, λάθος τοποθετημένοι καθρέπτες ή μη σημαινόμενα ή μη προστατευόμενα υαλοστάσια.

·       Τα κωφά άτομα επίσης έχουν απαίτηση για έντονο φωτισμό προκειμένου να «βλέπουν» τη νοηματική γλώσσα ή τα χείλη του συνομιλητή τους πρέπει να αποφεύγουμε σκηνογραφικού τύπου εκθέσεις στα μουσεία μας. Αν τούτο δεν είναι δυνατόν, πρέπει να υπάρχουν επιλεγμένα φωτιζόμενα σημεία στάσης όπου ο διερμηνέας της νοηματικής θα μπορεί να σταθεί και να μεταφράσει ή να ξεναγήσει.

·       Τα άτομα με κινητική αναπηρία, ιδιαίτερα αυτά που είναι χρήστες αμαξιδίων απαιτούν για την κίνησή τους χαμηλό επίπεδο φυσικής προσπάθειας, ικανοποιητικό χώρο και διαδρομές ελεύθερες εμποδίων. Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι όταν σχεδιάζουμε μια έκθεση πρέπει να είναι δυνατόν αυτή να ειδωθεί και από καθήμενους ή κοντούς επισκέπτες. Σχηματικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι ικανοποιούν τις απαιτήσεις οι χαμηλές βιτρίνες, τα μικρά ευρήματα να ευρίσκονται κοντά στον θεατή και τα μεγαλύτερα μακριά.

·       Γενικά οι επεξηγηματικές πινακίδες πρέπει να μην έχουν ανακλαστική επιφάνεια, να είναι γραμμένες με μεγάλα γράμματα και σε αντίθεση (άσπρο/ μαύρο/ κίτρινο), να είναι κατανοητές και σύντομες. Οι πινακίδες αυτές πρέπει να συνοδεύονται από αντίστοιχες σε γραφή Braille τις οποίες εύκολα μπορεί να προσεγγίσει ο ενδιαφερόμενος.

·       Τα άτομα με νοητική υστέρηση στο μεγαλύτερο ποσοστό τους (85%) είναι εκπαιδεύσιμα και μεγάλο ρόλο παίζουν στην κατανόηση από αυτά της έκθεσης - πέραν των εξειδικευμένων εκπαιδευτικών προγραμμάτων – η απλή και κατανοητή οργάνωσή της. 

ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΑΜΕΑ

Τα ΑμεΑ σε Ευρώπη, Η.Π.Α. και Ιαπωνία υπερβαίνουν τα 100 εκατομμύρια, εάν στα άτομα αυτά προστεθούν οι ηλικιωμένοι, οι οικογένειες με παιδιά σε καρότσι και τα άτομα με προσωρινή αναπηρία (π.χ. που αναρρώνουν από μια σημαντική εγχείρηση ή τραυματισμό) ο αριθμός πλησιάζει τα 200 εκατομμύρια. Επιπλέον, σε πολλές χώρες οι φορείς κοινωνικής ασφάλισης παρέχουν ειδικά πακέτα τουρισμού.

Στις Η.Π.Α., τα ΑμεΑ ξοδεύουν περίπου 15 δισ. δολάρια ετησίως για ταξίδια. Τα ΑμεΑ συνήθως συνοδεύονται από 1 ή 2 τουλάχιστον άτομα και πολλές φορές ταξιδεύουν εκτός περιόδων τουριστικής αιχμής. Επίσης μπορεί να είναι μέλη μιας μεγαλύτερης ομάδας (οικογένειας – φιλικής παρέας) της οποίας το κριτήριο για την επιλογή τελικού προορισμού διακοπών είναι η ύπαρξη ή μη, προσβάσιμων υποδομών και εξυπηρετήσεων.

Οι προσβάσιμες ξενοδοχειακές μονάδες, λόγω του κατάλληλου σχεδιασμού τους, απολαμβάνουν υψηλότερη πληρότητα, από αντίστοιχες μη προσβάσιμες μονάδες, ενώ δεν έχουν υψηλότερα λειτουργικά κόστη.

Δυστυχώς ενώ υπάρχει αξιοσημείωτη βελτίωση των τουριστικών και πολιτιστικών υποδομών, δεν υπάρχει αντίστοιχη διεθνής ενημέρωση. Για παράδειγμα πολλά των ειδικευμένων γραφείων του εξωτερικού για τουρισμό ΑμεΑ δεν γνωρίζουν ότι η Ακρόπολη, το Αρχαιολογικό Μουσείο, πλήθος άλλων μουσείων και πολιτιστικών χώρων, το Μετρό κ.λ.π. είναι προσβάσιμα. Στην ιστοσελίδα του Ε.Ο.Τ. και του ΥΠ.ΠΟ.Τ. δεν υπάρχουν εύκολα ανιχνεύσιμες ή επαρκείς σχετικές πληροφορίες ούτε σχετικά links.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ξεκινήσει τη διαδικασία για τη δημιουργία του European Accessibility Label, το οποίο θα δίδεται σε προορισμούς και εγκαταστάσεις που τηρούν τις σχετικές προδιαγραφές βάσει συγκεκριμένων κανόνων και προτύπων. Οι προορισμοί και οι εγκαταστάσεις που θα φέρουν το European Accessibility Label θα έχουν σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα έναντι των υπολοίπων. Αντίστοιχη διαδικασία θα εφαρμόσει άμεσα και ο ΕΛΟΤ.

ΠΡΟΣΒΑΣΙΜΑ ΜΟΥΣΕΙΑ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ

Το ΥΠ.ΠΟ. ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, προβλέπει στον σχεδιασμό και στην κατασκευή νέων ή στον εκσυγχρονισμό υφισταμένων  μουσείων, την ύπαρξη πρόσβασης και εξυπηρέτησης για τα ΑμεΑ, σύμφωνα και με την κείμενη νομοθεσία. Σε έργα όμως που αφορούν μνημεία ή διατηρητέα κτίρια, προέχει το κριτήριο της προστασίας του μνημείου και οι επεμβάσεις που γίνονται πρέπει να πληρούν το κριτήριο αυτό. Επομένως προσβάσεις για τα ΑμεΑ γίνονται μόνον στα κτίρια και χώρους όπου δεν παραβιάζεται το κριτήριο της προστασίας. Για τις περιπτώσεις αυτές γνωμοδοτούν το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, το Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων και τα αντίστοιχα περιφερειακά συμβούλια – επομένως είναι πολύ σημαντικό σε μνημεία ή κτίρια διατηρητέα που εκ των προτέρων γνωρίζουμε ότι δεν είναι δυνατόν να γίνουν προσβάσιμα, να μην  προστίθεται επί πλέον πολιτιστική αξία δίνοντάς του νέες λειτουργίες και χρήσεις π.χ.  κάνοντας τα μουσεία.  

     Δυστυχώς η αρχή αυτή δεν τηρείται πάντοτε, με αποτέλεσμα νέες χρήσεις και κατασκευές που απευθύνονται σε όλους τους πολίτες να γίνονται σε χώρους που αποκλείουν την πρόσβαση  στα ΑμεΑ όπως είναι π.χ. η περίπτωση του Λευκού Πύργου, όπου έχει γίνει πρόσφατα το Μουσείο της Πόλης της Θεσσαλονίκης.

Η δημιουργία ικανοποιητικής πρόσβασης ενός κτιρίου ή χώρου εξαρτάται από τη φιλοσοφία και  τους στόχους που τίθενται για τη σύνταξη της μελέτης, την ευαισθησία, γνώση, ποιότητα και ικανότητα των μελετητών αλλά και της διευθύνουσας υπηρεσίας. Η υιοθέτηση της φιλοσοφίας του «Σχεδιάζοντας για Όλους» και εφαρμογή της πρόσβασης και εξυπηρέτησης των ΑμεΑ είναι στοιχεία που χαρακτηρίζουν το πολιτιστικό και μορφωτικό επίπεδο μιας χώρας. Έχει διαπιστωθεί όμως οτι υπάρχει αδυναμία ενός μεγάλου μέρους του τεχνικού κόσμου της χώρας μας, αλλά και των αρμοδίων εκείνων που λαμβάνουν αποφάσεις, να αντιληφθούν τα πλεονεκτήματα της κατάργησης του απαγορευτικού για ορισμένες κατηγορίες ανθρώπων περιβάλλοντος. Η πρόσβαση θεωρείται από πολλούς  οι οποίοι εμπλέκονται στη διαδικασία σχεδιασμού και υλοποίησης ενός έργου, ως δευτερεύον θέμα. Είναι μία αδυναμία που δύσκολα μπορεί να εξηγηθεί, όταν μάλιστα υπεισέρχονται στα κριτήρια εφαρμογής ή όχι της πρόσβασης και υποκειμενικοί παράγοντες πού παραβλέπουν την κείμενη νομοθεσία και την υποχρέωση και δέσμευση της πολιτείας για την μη διάκριση. 

Έτσι το τελικό αποτέλεσμα πολλές φορές είναι άνισο, με καλά και κακά παραδείγματα. Όσον αφορά τα μουσεία μια σημαντική παράμετρος είναι ότι το κτίριο είναι απλώς το κέλυφος το οποίο προσφέρει στέγη στα εκθέματα – δεν απαιτείται μόνο το κτίριο να είναι προσβάσιμο - είναι πολύ σημαντικό οι εκθέσεις να σχεδιάζονται έτσι ώστε και αυτές να είναι προσβάσιμες από όσο το δυνατόν περισσότερες κατηγορίες εμποδιζομένων ατόμων.

Ακόμη παράλληλα με τις αρχές της προσβασιμότητας πρέπει να εφαρμόζονται οι αρχές της τομεακής ευθύνης. Τομεακή ευθύνη σημαίνει ότι οι φορείς που προγραμματίζουν, σχεδιάζουν, διαχειρίζονται, συντηρούν ή προσφέρουν μία συγκεκριμένη υπηρεσία, πρέπει να εξασφαλίζουν τη δυνατότητα χρήσης της από όλα τα άτομα ανεξαρτήτως ηλικίας, φυσικής κατάστασης, τάξεως φυλής, θρησκείας και προέλευσης.

Η επιτυχής άσκηση της τομεακής ευθύνης προϋποθέτει λεπτομερή γνώση των αναγκών και απαιτήσεων των   ΑμεΑ, πράγμα που σημαίνει ότι αυτά θα συμμετέχουν μέσω συμβουλευτικής παρουσίας στις διαδικασίες προγραμματισμού, σχεδιασμού, δοκιμής, διαχείρισης και αξιολόγησης της πρόσβασης στους χώρους των κτιρίων και του άμεσου περιβάλλοντα αυτών χώρου. Για να επιτευχθεί αυτό πρέπει οι  υπεύθυνοι κάθε τομέα πρέπει να ακολουθούν ολοκληρωμένη προσέγγιση ως προς τη συμμετοχή του χρήστη αλλά και η κοινωνία στο σύνολό της πρέπει να αντιληφθεί και να κατανοήσει τα πλεονεκτήματα   και τις ιδιαιτερότητες της προσέγγισης αυτής.

Οι έννοιες της τομεακής ευθύνης και της συμμετοχής του χρήστη είναι παράλληλες και συνιστούν την βάση για την άρση των τεχνικών εμποδίων και την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των πολιτών.

Σύμφωνα με  τα παραπάνω, είναι σημαντικό όσοι ασχολούνται με τον προγραμματισμό, σχεδιασμό, μελέτη, κατασκευή και εξυπηρέτηση χώρων με χρήση κοινού, να γνωρίζουν τα βασικά χαρακτηριστικά των διαφόρων κατηγοριών αναπηριών, ώστε  και σε συνεργασία με τα σχετικά άτομα να οδηγούνται στην βέλτιστη λύση πρόσβασης και εξυπηρέτησης. 

Οι προσβάσιμες υποδομές που έχουν ως τώρα γίνει στα μουσεία μας και στους άλλους πολιτιστικούς χώρους αναφέρονται κυρίως στους κινητικά αναπήρους, σταδιακά όμως γίνεται προσπάθεια, κυρίως μέσω των επανεκθέσεων, των εκπαιδευτικών προγραμμάτων και της εκπαίδευσης και ενημέρωσης του προσωπικού να ανοιχτούν και σε άλλες κατηγορίες ΑμεΑ. Ιδιαίτερα όσον αφορά το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο γίνονται ξεναγήσεις στην ελληνική και αγγλική νοηματική γλώσσα από την αρχαιολόγο κ. Κοκκέβη. Επίσης ενημερωτικά φυλλάδια των μουσείων και αρχαιολογικών χώρων του ΥΠ.ΠΟ.Τ. σύντομα θα διατίθενται και σε γραφή Braille.

Στη συνέχεια παρουσιάζονται ορισμένα παραδείγματα πρόσβασης και εξυπηρέτησης ΑμεΑ και εμποδιζομένων ατόμων σε κτίρια μουσείων (νέων και υφιστάμενων) και σε αρχαιολογικούς χώρους.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

Πρόσβαση Ατόμων με Αναπηρία στην Ακρόπολη της Αθήνας

Τον Αύγουστο του 2004, λίγο πριν την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής και αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, η Ακρόπολη των Αθηνών, έγινε προσβάσιμη σε άτομα με αναπηρία. Είχε προηγηθεί επί μακρόν διερεύνηση όλων των πιθανών λύσεων ενώ είχαν προκύψει και πολλές ενστάσεις σχετικά με την αλλοίωση ή όχι του μνημείου. Τελικώς επιτεύχθηκε η λύση της κατασκευής ανελκυστήρα επί ιστού (ανοικτού τύπου – χωρίς φρεάτιο) ως η λιγότερο οχλούσα και ως αναστρέψιμη ανά πάσα στιγμή.

Ο ανελκυστήρας εγκαταστάθηκε στη βόρεια κλιτύ  του Ιερού Βράχου σε νέο τμήμα του τείχους ( κατασκευασμένο τη δεκαετία του 1930 ).

Στον ανελκυστήρα φθάνει κανείς από ειδική είσοδο, αριστερά της κύριας εισόδου του κοινού στον αρχαιολογικό χώρο και αφού ακολουθήσει τον βόρειο περίπατο για περίπου 400 μέτρα. Η κάτω στάθμη (επιβίβασης) στον ανελκυστήρα είναι ψηλότερα από το δάπεδο του βορείου περιπάτου στο σημείο αυτό και η υψομετρική διαφορά καλύπτεται με κλίμακα με αναβατόριο κινούμενο επί της κλίμακας (stair lift), το οποίο μπορεί να μεταφέρει ένα  αμαξίδιο ή ένα περιπατητικό  ανάπηρο.

Η άνω στάθμη του ανελκυστήρα καταλήγει στο εν προβόλω τμήμα ελαφράς μεταλλικής γέφυρας, η οποία εν τέλει οδηγεί σε επίπεδο χώρο δυτικά – βορειοδυτικά του Ερεχθείου. Από το σημείο αυτό μέσω συγκεκριμένων διαδρομών μπορεί να περιηγηθεί στα σημαντικότερα μνημεία της Ακρόπολης και να φθάσει ως το υφιστάμενο μουσείο (κλειστό προς το παρόν) στο οποίο κατέρχεται μέσω αναβατορίου κατακόρυφης κίνησης που ευρίσκεται στον αύλειο χώρο αυτού. Από τον αύλειο χώρο μέσω μικρής ράμπας εισέρχεται στο μουσείο και κινείται ισόπεδα στο μεγαλύτερο μέρος αυτού, εκτός μιας αίθουσας. Για την εξυπηρέτηση των ΑμεΑ έχουν κατασκευασθεί και δύο χώροι υγιεινής κατάλληλα διαμορφωμένοι και με τον απαιτούμενο εξοπλισμό, ένας στο συγκρότημα των χώρων υγιεινής δεξιά της κύριας εισόδου του αρχαιολογικού χώρου και ένας στην αυλή του παλιού μουσείου.

Χρήσιμες πληροφορίες: Με τουριστικό λεωφορείο  ή άλλο όχημα που μεταφέρει ΑμεΑ μπορεί να φθάσει κανείς έως την είσοδο του αρχαιολογικού χώρου. Με μικρότερο όχημα μπορεί να φθάσει κοντά στο αναβατόριο κλίμακας. Οι κλίσεις των διαδρομών και στον βόρειο περίπατο και επάνω στην Ακρόπολη σε μερικά σημεία είναι μεγάλες (κλίση ~ 15 %) με αποτέλεσμα να απαιτείται συνοδός για υποβοήθηση της κίνησης.

Ωδείο Ηρώδου του Αττικού

 Στο υποκείμενο του Παρθενώνα θέατρο Ηρώδου του Αττικού έχει δημιουργηθεί πρόσβαση και ειδικές κερκίδες που μπορούν να υποδεχθούν μέχρι οκτώ αμαξίδια ΑμεΑ καθώς και χώρος υγιεινής ΑμεΑ στους χώρους υγιεινής και του θεάτρου.

 

Νέο Μουσείο Ακρόπολης

          Είναι προσβάσιμο σε όλους τους χώρους του, διαθέτει WC ΑμεΑ.

Κέντρο Μελετών Ακροπόλεως (Υφιστάμενο)

 Είναι το πρώτο διατηρητέο κτίριο του ΥΠ.ΠΟ. που έγινε προσβάσιμο το 1986 (προμελέτη: Ι. Πολυχρονίου, Ν. Φιλιππίδης, Ε. Λελούδα). Πρόκειται για το πρώτο μεγάλο δημόσιο κτίριο που κατασκευάσθηκε στην Αθήνα (1834) μετά την Ελληνική Επανάσταση. Μελετήθηκε από τον Γερμανό μηχανικό Weiler και η αρχική του χρήση ήταν στρατιωτικό νοσοκομείο. Κατά την μελέτη εκσυγχρονισμού του εκτός των άλλων  προβλέφθηκε η εγκατάσταση ανελκυστήρων και χώρων υγιεινής ΑμεΑ.

 Η πρόσβαση στην κύρια είσοδο γίνεται από την αρχική ράμπα που έχει μεγάλη κλίση, ενώ και οι χώροι υγιεινής δεν έχουν εκσυγχρονισθεί και δεν διαθέτουν τον κατάλληλο εξοπλισμό.

Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (Αθήνα - υφιστάμενο)

Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο είναι το σημαντικότερο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ελλάδας και ένα από τα σπουδαιότερα μουσεία του κόσμου στον τομέα της αρχαίας τέχνης. Στις συλλογές του εκπροσωπούνται όλοι οι πολιτισμοί που άνθησαν στον ελληνικό χώρο από την προϊστορική εποχή ως το τέλος της Ρωμαιοκρατίας.
            Η οικοδόμηση του Μουσείου άρχισε το 1866 και ολοκληρώθηκε το 1889 με την κατασκευή σταδιακά της δυτικής πτέρυγας (1874), της βόρειας (1881), της νότιας (1885) και τέλος της ανατολικής. Το οικοδόμημα κτίσθηκε σε μεγάλο οικόπεδο που δώρησε η Ελένη Τοσίτσα με την χορήγηση σημαντικών χρηματικών ποσών από τους Δημήτριο και Νικόλαο Βερναρδάκη, την Αρχαιολογική Εταιρεία και το ελληνικό κράτος.

Για την ανέγερση του Μουσείου εργάσθηκαν οι αρχιτέκτονες Ludwig Lange, που εκπόνησε τα σχέδια, Παναγής Κάλκος, που τροποποίησε μερικώς το αρχικό σχέδιο, Αρμόδιος Βλάχος και Ernst Ziller, που επέφερε πολλές αλλαγές διαμορφώνοντας εξαρχής την πρόσοψη του κτηρίου και τροποποιώντας το αρχικό σχέδιο της ανατολικής πτέρυγας και της κεντρικής αίθουσας. Δύο προσθήκες έγιναν στο κτήριο του Μουσείου προς τα ανατολικά με την κατασκευή στις αρχές του αιώνα μιας πτέρυγας, σε σχέδια του Αναστασίου Μεταξά και την ανέγερση (1932-1939) ενός διωρόφου κτηρίου, σε σχέδια του Γ. Νομικού.

Στο ισόγειο και στον όροφο ευρίσκονται οι εκθεσιακοί χώροι, ενώ στο υπόγειο τα εργαστήρια, οι αποθήκες, το αναψυκτήριο, οι χώροι υγιεινής κοινού και το κατάστημα του μουσείου. Επίσης στο ισόγειο ευρίσκονται και τα γραφεία της διοίκησης καθώς και το αμφιθέατρο.

Για την εξυπηρέτηση των ατόμων με αναπηρία (ΑμεΑ), αλλά και των εμποδιζομένων ατόμων γενικότερα, κατά τον εκσυγχρονισμό του μουσείου ενόψει και των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, έγιναν οι εξής επεμβάσεις:

·       Δημιουργήθηκε δεύτερη είσοδος κοινού, προσβάσιμη, στην όψη του μουσείου επί της οδού Βασιλέως Ηρακλείου. Με τον δρόμο επικοινωνεί μέσω γέφυρας, ενώ υπάρχει δυνατότητα πρόσβασης και μέσω ράμπας με κλίση 5% από τον χώρο μπροστά από την κύρια είσοδο του μουσείου. Κοντά στην αρχή της ράμπας, εντός του περιβάλλοντος χώρου του μουσείου υπάρχουν και πέντε θέσεις στάθμευσης αυτοκινήτων ΑμεΑ. 

·       Στα αίθρια του μουσείου κατασκευάσθηκαν δυο ανελκυστήρες. Σημειώνεται ότι υπάρχουν τέσσερα αίθρια εκ των οποίων τα δύο στο νέο κτήριο (προσθήκη) επικοινωνούν μεταξύ τους και χρησιμεύουν και ως υπηρεσιακή αυλή. Στο ένα εξ αυτών και κοντά στην κλίμακα ανόδου στους εκθεσιακούς χώρους του ορόφου, έγινε εγκατάσταση μεγάλου ανελκυστήρα, ο οποίος εξυπηρετεί την κίνηση στον όροφο και την υπηρεσιακή αυλή, μπορεί δε να δεχθεί πέντε άτομα σε αμαξίδια. Ακριβώς απέναντι από την έξοδο στον όροφο υπάρχει αναβατόριο κατακόρυφης κίνησης που καλύπτει μικρή υψομετρική διαφορά  προκειμένου να   γίνει επισκέψιμη η αίθουσα με τα εκθέματα από την Θήρα. Στο άλλο αίθριο πού ευρίσκεται αριστερά της κυρίας εισόδου εγκαταστάθηκε μικρότερος ανελκυστήρας , ο οποίος εξυπηρετεί την κίνηση από το ισόγειο,  μέσω του αιθρίου προς τους χώρους υγιεινής κοινού, το αναψυκτήριο και το κατάστημα του μουσείου.  Στους υπόψη χώρους είναι δυνατόν να κατέλθει άτομο σε αμαξίδιο και με αναβατόριο κλίμακας , που υπάρχει στον χώρο της κυρίας εισόδου.

·       Κατασκευάσθηκε στους χώρους υγιεινής κοινού και χώρος υγιεινής για ΑμεΑ, καθώς και διάφορες ράμπες που καλύπτουν μικρές υψομετρικές διαφορές.

·       Όπου έγιναν και όπου θα γίνουν επανεκθέσεις λαμβάνεται γενικώς υπόψη η ανάγκη θέασης των εκθεμάτων από άτομα με  αναπηρία με εξαίρεση αυτή της Θήρας.

Στο Μουσείο γίνονται συστηματικά ξεναγήσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα στη νοηματική γλώσσα.

Νομισματικό Μουσείο (Υφιστάμενο)

  

Στεγάζεται στο «Ιλίου Μέλαθρον», την κατοικία του Ερρίκου Σλήμαν και είναι δημιούργημα του Τσίλλερ.  Κατά τη δεύτερη φάση εκσυγχρονισμού του (μελέτη Θ. Κοτούλα) κατασκευάσθηκε ανελκυστήρας εξωτερικά του κτιρίου και αναβατόριο κατακόρυφης κίνησης για την πρόσβαση των Ατόμων με Αναπηρία στους εκθεσιακούς χώρους, που βρίσκονται στον 1^ο και 2^ο όροφο του κτιρίου καθώς και   χώρος υγιεινής για άτομα με αναπηρία με κατάλληλες διαστάσεις και εξοπλισμό στον 2^ο όροφο.

Επίσης κατασκευάσθηκε αναψυκτήριο προσβάσιμο στον περιβάλλοντα χώρο του μουσείου. Είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα επέμβασης σε διατηρητέο κτίσμα αυτής της αξίας.

Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά (Υφιστάμενο)

Το μουσείο στεγάζεται σε διώροφο κτήριο, που πλαισιώνει στη δυτική και νότια πλευρά το ελληνιστικό θέατρο της Ζέας και έχει συνολικό εμβαδόν 1.394 τ.μ. Οι εκθεσιακοί του χώροι καταλαμβάνουν τις δέκα αίθουσες των δύο ορόφων (1.044 τ.μ.), Υπάρχει ράμπα πρόσβασης στην είσοδο. Είναι προσβάσιμο σε όλους τους ορόφους του μέσω ανελκυστήρα. Ο χώρος υγιεινής ΑμεΑ υπολείπεται σε εξοπλισμό.  Ακόμη υπάρχει θέση στάθμευσης.

Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης (Υφιστάμενο)

Το κτίριο είναι προσβάσιμο με ράμπα από το πεζοδρόμιο στην στάθμη εισόδου δίπλα από την κλίμακα της κυρίας εισόδου. Η κλίση της είναι απότομη, το δάπεδο ολισθηρό και ο χειρολισθήρας είναι τοποθετημένος από την μία πλευρά μόνο. Χώρος υγιεινής ΑμεΑ υπάρχει στον 2^ο όροφο χωρίς τα κατάλληλα είδη υγιεινής και εξοπλισμό. Από τη στάθμη του πεζοδρομίου είναι δυνατή η πρόσβαση μέσω του ανελκυστήρα του χώρου στάθμευσης, στην αίθουσα των εκπαιδευτικών προγραμμάτων, από όπου μέσω συμβατικού ανελκυστήρα το άτομο σε αμαξίδιο μπορεί αν φτάσει στη στάθμη της εισόδου.

Η πρόσφατη βελτίωση της σύνδεσης του νέου κτιρίου με το διατηρητέο μέγαρο Σταθάτου που οδηγεί στο ισόγειο του υπόψη κτιρίου κρίνεται πολύ ικανοποιητική, ο ανελκυστήρας όμως που οδηγεί στον όροφο του μεγάρου Σταθάτου όπου και ο χώρος των περιοδικών εκθέσεων δεν επιτρέπει την είσοδο αμαξιδίου ΑμεΑ. Η δεύτερη κύρια είσοδος (νεοκλασικό Μέγαρο Σταθάτου) έχει αρκετά σκαλοπάτια, διαθέτει όμως χειρολισθήρα.

Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλέξανδρου Σούτσου (Υφιστάμενο)

Οι εκθεσιακοί χώροι της Εθνικής Πινακοθήκης είναι γενικά προσβάσιμοι, με εξαίρεση τις στάθμες κάτω από την κύρια είσοδο όπου γίνονται οι περιοδικές εκθέσεις. Στο πεζοδρόμιο της Λεωφόρου.  Β. Όλγας  υπάρχουν δύο ράμπες επικίνδυνες (χωρίς χειρολισθήρες και πλαϊνά), με απότομη κλίση (μεγαλύτερη από 10%), που καλύπτουν την κεντρική σκάλα εισόδου και ένα αναβατόριο κλίμακας το οποίο  δεν λειτουργεί λόγω βλάβης.

Υπάρχει WC ΑμεΑ το οποίο βρίσκεται εντός του χώρου των γραφείων, με αποτέλεσμα να μην εξυπηρετεί τους επισκέπτες. Ορισμένα από τα είδη υγιεινής και ο εξοπλισμός πρέπει να αντικατασταθούν. Για την εξυπηρέτηση των επισκεπτών ΑμεΑ πρέπει να προβλεφθεί τουαλέτα ή εναλλακτικά να τοποθετηθεί προκατασκευασμένος χώρος υγιεινής ΑμεΑ στην αυλή έξω από την είσοδο του υπογείου.

Η υπηρεσιακή είσοδος από την οδό Μιχαλακοπούλου είναι προσβάσιμη αλλά εξυπηρετεί μόνο την βιβλιοθήκη που είναι ανοιχτή στο κοινό και τα γραφεία στον όροφο. Η πρόσβαση από την στάθμη της εισόδου στον όροφο γίνεται με αναβατόριο κλίμακας με πλατφόρμα. Στη στάθμη της εισόδου υπάρχει ακόμη ανελκυστήρας μικρών διαστάσεων, που οδηγεί στην 1^η στάθμη των εκθεσιακών χώρων. 

Μουσείο Μπενάκη (Υφιστάμενο)

Είναι γενικά προσβάσιμο σε όλους τους χώρους του από άτομα με κινητικά προβλήματα. Η πρόσβαση των ΑμεΑ με κινητικές αναπηρίες γίνεται μέσω του ισόγειου χώρου στάθμευσης στη Λ. Βασιλίσσης Σοφίας χωρίς όμως κατάλληλη σήμανση. Οι ανελκυστήρες έχουν ικανοποιητικές διαστάσεις και υπάρχει και ένα WC ΑμεΑ. Δεν υπάρχει πρόνοια για την εξυπηρέτηση τυφλών και κωφών ατόμων. Το ύψος που πολλές φορές εκτίθενται μικρά αντικείμενα δεν εξυπηρετεί καθήμενα και κοντά άτομα. Γενικά οι προσβάσεις και οι εξυπηρετήσεις δεν σημαίνονται κατάλληλα.

Μουσείο Μπενάκη (Νέο – οδού Πειραιώς)

         

           Είναι γενικά προσβάσιμο σε όλους τους χώρους του από άτομα με κινητικά προβλήματα. Η πρόσβαση των ατόμων με κινητικές αναπηρίες γίνεται από την κύρια είσοδο μέσω ράμπας με μεταλλική επένδυση και διαμήκη πηχάκια ανά διαστήματα, πράγμα που είναι απαγορευτικό για την κίνηση των αμαξιδίων και επικίνδυνο για τους περιπατητικούς ανάπηρους. Διαθέτει ανελκυστήρα με ικανοποιητικές διαστάσεις   και ένα WC ΑμεΑ. Δεν υπάρχει πρόνοια για την εξυπηρέτηση τυφλών και κωφών ατόμων. Διαθέτει μεγάλο αμφιθέατρο με θέσεις αμαξιδίων στην ψηλότερη στάθμη του  auditorium – το βήμα είναι υπερυψωμένο χωρίς δυνατότητα πρόσβασης ατόμων με κινητικές αναπηρίες.     

Κέντρο Μελέτης Νεώτερης Κεραμικής – Ίδρυμα Οικ. Γεωργίου Ψαρόπουλου (Αθήνα -Υφιστάμενο)

Το κτίριο είναι γενικά προσβάσιμο (ισόπεδη ράμπα, ανελκυστήρας) παρά τις ανισοσταθμίες των επιπέδων του και των ιδιομορφιών που παρουσιάζει λόγω των διαφορετικών διατηρητέων κτισμάτων που το αποτελούν. Υπάρχει χώρος υγιεινής ΑμεΑ.

Αρχαιολογικός Χώρος Αρχαίας Αγοράς Αθηνών

          Υπάρχει δυνατότητα πρόσβασης σε ΑμεΑ στον αρχαιολογικό χώρο από την είσοδο στην οδό Αδριανού και κίνησης σε τμήμα αυτού. Στον ίδιο χώρο υπάρχει το  Μουσείο της Αρχαίας Αγοράς που έχει καταστεί προσβάσιμο πρόσφατα.

Μουσείο Αρχαίας Αγοράς Αθηνών

Το Μουσείο της Αρχαίας Αγοράς στη Στοά του Αττάλου λειτουργεί από το 1957 και στεγάζεται στο αναστηλωμένο κτήριο της Στοάς του Αττάλου. Το κτήριο αναστηλώθηκε- ανακατασκευάσθηκε από την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών κατά το χρονικό διάστημα 1953-56, με κύριο σκοπό να στεγασθούν και να εκτεθούν τα πολυάριθμα ευρήματα των ανασκαφών της Αρχαίας Αγοράς.

Υπάρχει δυνατότητα πρόσβασης σε ΑμεΑ από τον αρχαιολογικό χώρο στη Στοά του Αττάλου και στους χώρους του Μουσείου με ράμπες και χώρος υγιεινής ΑμεΑ.

Αρχαιολογικό Μουσείο Αβδήρων  (νέο)

Η αρχιτεκτονική μελέτη του κτηρίου εκπονήθηκε από τους αρχιτέκτονες μηχανικούς του Υπουργείου Πολιτισμού Ι. Πολυχρονίου και Ν. Φιλιππίδη το 1987 ενώ η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1991. Έχει εμβαδόν 2.500 τ.μ. και στο εξωτερικό του υπάρχουν αναφορές στα παραδοσιακά κτίσματα της Θράκης.

Το κτίριο αποτελείται από το υπόγειο (στο οποίο βρίσκονται τα εργαστήρια, οι αποθήκες αρχαίων και υλικών, οι ηλεκτρολογικές και μηχανολογικές εγκαταστάσεις) το ισόγειο (όπου υπάρχουν τα εργαστήρια συντήρησης, οι χώροι εξυπηρέτησης του κοινού, η αίθουσα πολλαπλών χρήσεων και εκθεσιακός χώρος) και τον όροφο (που περιλαμβάνει γραφεία και εκθεσιακό χώρο).

Η πρόσβαση στις εισόδους γίνεται με κεκλιμένα επίπεδα κλίσης 6%. Διαθέτει ανελκυστήρα και δύο χώρους υγιεινής ΑμεΑ και είναι προσβάσιμο σε όλους τους χώρους του. Πρόκειται για το πρώτο νέο μουσείο του ΥΠ.ΠΟ. που μελετήθηκε και κατασκευάσθηκε εξαρχής προσβάσιμο.

Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού  (Θεσσαλονίκη - νέο)

Το μουσείο στεγάζεται σε ένα από τα σημαντικότερα κτίρια της σύγχρονης δημόσιας αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα, έργο του αρχιτέκτονα Κυριάκου Κρόκου. Αναπτύσσεται σε διάφορα επίπεδα τα οποία συνδέονται μεταξύ τους με ράμπες (που έχουν όμως κλίση άνω του 6%), από τις οποίες γίνεται και όλη η κίνηση των επισκεπτών. Στο τέλος της κίνησης υπάρχει κλίμακα δύο κλάδων που οδηγεί στον χώρο της εισόδου, ενώ υπάρχουν δύο αναβατόρια κλίμακας για την εξυπηρέτηση των επισκεπτών που είναι χρήστες αμαξιδίων. Αναβατόρια κλίμακας υπάρχουν και στην αίθουσα περιοδικών εκθέσεων ενώ υπάρχουν και δύο χώροι υγιεινής για την εξυπηρέτηση των ΑμεΑ με καλό εξοπλισμό.

Γενικά τα κτίριο μπορεί να θεωρηθεί προσβάσιμο - ιδιαίτερα λόγω του τρόπου που παρουσιάζονται τα εκθέματα, με την επισήμανση όμως ότι δεν αποτελεί την καλύτερη επίλυση για την πρόσβαση και διακίνηση των ΑμεΑ η εγκατάσταση αναβατορίων κλίμακας σε νέο κτίριο, ούτε η κατασκευή ραμπών με κλίση πολύ άνω του 6%. Αποτέλεσμα είναι οι επισκέπτες με κινητική ιδιαίτερα αναπηρία – χρήστες αμαξιδίων, να προτιμούν για να φύγουν από το μουσείο να ακολουθούν  τη διαδρομή από την οποία ήλθαν.

Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης (Υφιστάμενο) 

Το κτίριο του Μουσείου, σχεδιασμένο από τον σπουδαίο αρχιτέκτονα Πάτροκλο Καραντινό, εγκαινιάστηκε το 1962 και αποτελεί σημαντικό δείγμα του μοντέρνου κινήματος της αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα. Κατά τον πρόσφατο εκσυγχρονισμό του κατασκευάσθηκε ράμπα στην κύρια είσοδο, ανελκυστήρας για την κάθοδο στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, δύο αναβατόρια κατακόρυφης κίνησης για την πρόσβαση στους εκθεσιακούς χώρους και χώρος υγιεινής ΑμεΑ, με καλό εξοπλισμό, στη στάθμη της αίθουσας πολλαπλών χρήσεων. Οι επεμβάσεις για την βελτίωση της πρόσβασης κρίνονται απόλυτα επιτυχείς με σεβασμό στην αρχική μελέτη αλλά και στα  ΑμεΑ.

Διαχρονικό Μουσείο Λάρισας   (νέο)

Τη μελέτη συνέταξε ο Πέτρος Φωτιάδης μετά από βράβευση σε Πανελλήνιο Αρχιτεκτονικό  Διαγωνισμό του 1984. Στη συνέχεια, κατά τη  φάση της κατασκευής, έγιναν αλλαγές για τη βελτίωση της πρόσβασης και των χώρων υγιεινής ΑμεΑ καθώς και η μελέτη σήμανσης από τον Ι. Πολυχρονίου.  Υπάρχουν τέσσερις θέσεις στάθμευσης Ι.Χ. αυτοκινήτων ΑμεΑ κοντά στην κύρια είσοδο, με διαστάσεις θέσεως  3,30 Χ 5,00 μ και δύο θέσεις μικρών λεωφορείων. Η κίνηση από τους χώρους στάθμευσης προς την κύρια είσοδο του μουσείου γίνεται ισόπεδα ή με κλίση 5%. Γενικά έχει καταβληθεί προσπάθεια ώστε το μεγαλύτερο μέρος των υπαίθριων χώρων να είναι προσβάσιμο.

Μπροστά από την κύρια είσοδο έχει κατασκευασθεί ανελκυστήρας μεγάλων διαστάσεων για να εξυπηρετεί τα άτομα που δεν θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν την κλίμακα της εισόδου. Γενικά όλες οι είσοδοι του μουσείου (των γραφείων των εφορειών συμπεριλαμβανομένων) έγιναν προσβάσιμες ενώ σε όλους τους υπαίθριους χώρους υπάρχει οδηγός όδευσης τυφλών.

Όλοι οι ανελκυστήρες διαθέτουν αυτόματα ανοιγόμενες πόρτες, χειρολισθήρες και χειριστήρια τοποθετημένα με τέτοιο τρόπο (ύψος - θέση) που να εξυπηρετούν όλα τα άτομα. Η κίνηση σε όλους τους ορόφους του μουσείου είναι ισόπεδη. ΄Όπου υπάρχουν μικρές υψομετρικές διαφορές κατασκευάζονται κεκλιμένα επίπεδα μέγιστης κλίσης 5% που διαθέτουν χειρολισθήρες και αντιολισθητικό δάπεδο. Σε όλους τους χώρους του μουσείου που θα κινούνται οι επισκέπτες,  υπάρχουν διαδρομές ελάχιστου πλάτους 1,50μ., ελεύθερες εμποδίων.

Υπάρχουν τέσσερις χώροι υγιεινής ΑμεΑ (οι τρείς για το κοινό και ο ένας στα γραφεία) μεγάλων διαστάσεων, που διαθέτουν όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό. Οι τηλεφωνικές συσκευές, το γκισέ και οποιοσδήποτε άλλος εξοπλισμός,  μπορεί να χρησιμοποιηθεί από όλους τους επισκέπτες.

Στους υπαίθριους και στεγασμένους χώρους του μουσείου υπάρχει σήμανση, ώστε να υπάρχει εύκολος προσανατολισμός, αναγνώριση χώρων και επιλογή διαδρομής. 

Το αμφιθέατρο  είναι προσβάσιμο στο βήμα και στο auditorium υπάρχουν θέσεις για χρήστες αναπηρικών αμαξιδίων και για τους συνοδούς τους, διαθέτει δε τον κατάλληλο οπτικοακουστικό εξοπλισμό.

Νέο Μουσείο Πατρών  (νέο)

Τη μελέτη συνέταξε ο Θεοφάνης Μπομπότης ύστερα από διάκριση σε κλειστό αρχιτεκτονικό  διαγωνισμό.

Υπάρχουν πέντε ελεγχόμενες θέσεις στάθμευσης αυτοκινήτων ΑμεΑ, πολύ κοντά στην κύρια είσοδο, η αποβίβαση – επιβίβαση των επισκεπτών από τα τουριστικά λεωφορεία γίνεται μπροστά στην είσοδο και υπάρχει σήμανση για όλες τις προσφερόμενες υπηρεσίες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι έχει υιοθετηθεί η σύγχρονη φιλοσοφία πρόσβασης σύμφωνα με την οποία δεν υπάρχει διάκριση στην πρόσβαση μεταξύ «ικανών» και ΑμεΑ.  Στα πλαίσια αυτά η πρόσβαση στην κύρια είσοδο είναι τελείως ισόπεδη, όπως ισόπεδες χωρίς καμία υψομετρική διαφορά είναι και όλες οι στάθμες του Μουσείου (υπόγειο – ισόγειο – όροφος), γεγονός που εξυπηρετεί όλους τους επισκέπτες αλλά και διευκολύνει και την διακίνηση των εκθεμάτων σε κάθε στάθμη. Στην είσοδο θα διατίθενται και αμαξίδια ΑμεΑ και αμαξίδια νηπίων, εφόσον τούτο ζητηθεί.

Οι πάγκοι του εκδοτηρίου εισιτηρίων, του βεστιαρίου, του πωλητηρίου και του αναψυκτηρίου είναι χαμηλοί για την εξυπηρέτηση χρηστών αμαξιδίων, ενώ προβλέπονται σε κάθε ομάδα χώρων υγιεινής κοινού και προσωπικού WC ΑμεΑ με πλήρη εξοπλισμό. Τοποθετήθηκε ενιαίο δάπεδο σε όλους τους χώρους, που είναι αντιολισθηρό και επιτρέπει την εύκολη διακίνηση των αμαξιδίων.

Η κύρια κίνηση προς τους ορόφους γίνεται από ζεύγος ανελκυστήρων μεγάλων διαστάσεων   κοντά στην είσοδο. Ανελκυστήρες υπάρχουν και στο τέλος κάθε εναέριου διαδρόμου που επιτρέπει την θέαση των εκθεμάτων από ψηλά. Ο διάδρομος αυτός έχει στηθαία από κρύσταλλα ασφαλείας που επιτρέπουν τη θέαση των εκθεμάτων από άτομα σε αμαξίδια, από μικρά παιδιά και κοντά άτομα, ενώ ταυτόχρονα είναι ασφαλή για τη διακίνηση μικρών παιδιών και νηπίων. 

Ο φωτισμός των εκθεσιακών χώρων και άλλων χώρων  δίνει τη δυνατότητα ξενάγησης στη νοηματική γλώσσα (των κωφών). Οι ανελκυστήρες έχουν διαστάσεις και εξοπλισμό για τη χρήση από ΑμεΑ σε αμαξίδια, άτομα τυφλά και άτομα με μειωμένη όραση. Εκτός των άλλων υπάρχει φωνητική αναγγελία των ορόφων και οπτική ένδειξη.

Στο auditorium του αμφιθεάτρου υπάρχουν θέσεις για ΑμεΑ σε αμαξίδια και για τους συνοδούς τους ενώ και το βήμα   είναι προσβάσιμο.  

Όλοι οι χώροι εργασίας είναι προσβάσιμοι ώστε να εξυπηρετούν και εργαζόμενους που είναι ΑμεΑ. Δυστυχώς όμως και εδώ δεν υπήρξε συνεργασία με το Γραφείο ΑμεΑ του ΥΠ.ΠΟ. σχετικά με την οργάνωση της έκθεσης με αποτέλεσμα να μην αντιμετωπίζει επαρκώς την εξυπηρέτηση των ΑμεΑ.

Αρχαιολογικό Μουσείο Μυκηνών   (νέο)

          Πρόκειται για νέο κτίριο. Είναι διώροφο εσωτερικά, με εξωτερική είσοδο για το αναψυκτήριο σε ενδιάμεση στάθμη. Διαθέτει σε διαφορετικές στάθμες την κύρια και την υπηρεσιακή είσοδο, με καλύτερη την πρόσβαση στην υπηρεσιακή στην οποία μπορεί να φθάσει και αυτοκίνητο, καθώς και ανελκυστήρα και χώρο  υγιεινής για άτομα με αναπηρία, ενώ ο εκθεσιακός χώρος οργανώνεται σε δύο στάθμες που επικοινωνούν με κεκλιμένα επίπεδα. Το αναψυκτήριο δεν είναι προσβάσιμο (πρόσβαση εξωτερικά μόνο με σκάλες) ενώ και τα κεκλιμένα επίπεδα έχουν κλίσεις πολύ μεγαλύτερες του  επιτρεπόμενου 5%.

Αρχαιολογικό Μουσείο Πυθαγορείου Σάμου  (νέο)

 Είναι νέο διώροφο κτίριο με υπόγειο. Έχει υιοθετηθεί η σύγχρονη φιλοσοφία πρόσβασης σύμφωνα με την οποία δεν υπάρχει διάκριση στην πρόσβαση μεταξύ «ικανών» και ΑμεΑ, έτσι υπάρχει ισόπεδη πρόσβαση στην κύρια είσοδο από τη στάθμη του δρόμου, ράμπα στην υπηρεσιακή, ανελκυστήρα, χώρος υγιεινής ΑμεΑ, χαμηλό γκισέ έκδοσης εισιτηρίων και τηλέφωνα κοινού που εξυπηρετούν και ΑμεΑ.

Αρχαιολογικό Μουσείο Μυτιλήνης (Νέο)

          Η ανέγερσή του ολοκληρώθηκε το 1995. Επειδή στην αρχική μελέτη δεν υπήρξε πρόνοια για την εξυπηρέτηση των Ατόμων με Αναπηρία, αντιμετωπίστηκε το πρόβλημα στη φάση κατασκευής του με ανελκυστήρα, με την τοποθέτηση αναβατορίων κλίμακας στα κλιμακοστάσια και ράμπες. Επίσης, κατασκευάστηκε και χώρος υγιεινής για άτομα με αναπηρία.    

Αρχαιολογικό Μουσείο Χίου (Υφιστάμενο)

 Είναι κτίριο του 1970 (μελέτη γραφείου Αντωνακάκη), χτισμένο σε επικλινές έδαφος, που αναπτύσσεται σε πολλές στάθμες. Η προμελέτη για τη βελτίωση της πρόσβασης έγινε από τον Ι. Πολυχρονίου και υλοποιήθηκε με τη μέθοδο της αυτεπιστασίας από την  Κ΄ ΕΠΚΑ  από την τότε έφορο κ. Αρχοντίδου, με τοποθέτηση ανελκυστήρα στην υπηρεσιακή είσοδο στον περιβάλλοντα χώρο  (θέση της στάθμευσης οχημάτων) του Μουσείου και ανελκυστήρα, αναβατορίων  και κεκλιμένων επιπέδων εντός του Μουσείου.

 Επίσης κατασκευάσθηκε χώρος υγιεινής για την εξυπηρέτηση των ΑμεΑ και υπάρχει θέση στάθμευσης αυτοκινήτου ΑμεΑ. Η επανέκθεση είναι μελετημένη έτσι ώστε τα εκθέματα να είναι θεάσιμα και από χρήστες αμαξιδίων.

Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων (Υφιστάμενο)

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων στεγάζεται στο καθολικό της ενετικής μονής του Αγίου Φραγκίσκου. Ως Αρχαιολογικό Μουσείο άρχισε να λειτουργεί το 1963. Η εσωτερική αποκατάστασή του πραγματοποιήθηκε κατά τα έτη 1977 - 1981. Στην είσοδο και στο εσωτερικό του Μουσείου έχουν τοποθετηθεί κεκλιμένα επίπεδα (ράμπες) ενώ στον κήπο του Μουσείου υπάρχει χώρος υγιεινής ΑμεΑ. Η μελέτη για το νέο κτίριο του Μουσείου προβλέπει την ικανοποιητική πρόσβαση και εξυπηρέτηση των ΑμεΑ σε αυτό.

Αρχαιολογικό Μουσείο Κέρκυρας (Υφιστάμενο)

Μελετήθηκε από τον αρχιτέκτονα  Βασίλειο Δούρα που  υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του διεθνούς "Μοντέρνου Κινήματος" στην Ελλάδα. Το μουσείο ξεκίνησε να λειτουργεί το Σεπτέμβριο του 1967.   Είναι κτισμένο σε δύο ορόφους και διαθέτει προαύλιο - κήπο στο ισόγειο και εξώστη στη νότια και ανατολική πλευρά του στον πρώτο όροφο.
            Ο πρώτος όροφος αποτελείται από τέσσερις αίθουσες και ένα προθάλαμο που φιλοξενούν τον κύριο όγκο της μόνιμης έκθεσης του Μουσείου. Σημαντικότερη αίθουσα είναι η Δυτική, η αίθουσα της Γοργούς όπως ονομάζεται, καθώς εδώ εκτίθεται τόσο το μνημειώδες και εντυπωσιακό αέτωμα όσο και άλλα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα από το ναό της θεάς Αρτέμιδος, που αποτελεί την κυρίαρχη λατρεία της αρχαίας Κέρκυρας.
             Στο ισόγειο περά από μικρό τμήμα της μόνιμης έκθεσης, βρίσκεται το εκδοτήριο εισιτηρίων και οι αποθήκες του μουσείου, καθώς επίσης η αίθουσα ελέγχου του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης και οι χώροι υγιεινής. Η πρόσβαση στην είσοδο γίνεται με μικρή ράμπα και στην συνέχεια υπάρχει ανελκυστήρας για την εξυπηρέτηση των ΑμεΑ (προμελέτη Ι. Πολυχρονίου) που εγκαταστάθηκε πρόσφατα. Επίσης υπάρχει χώρος υγιεινής ΑμεΑ με ελλιπή όμως εξοπλισμό.

Μουσείο Παλαιόπολης (Mon Repos) (Κέρκυρα -Υφιστάμενο)

Είναι διατηρητέο διώροφο κτίσμα, το οποίο έχει καταστεί προσβάσιμο με την κατασκευή ράμπας στην είσοδο, ανελκυστήρα και χώρο υγιεινής για άτομα με αναπηρία στον όροφο. Η έκθεση είναι θεάσιμη και από ΑμεΑ χρήστες αμαξιδίων.

Βυζαντινό Μουσείο Βέροιας (Υφιστάμενο)

Πρόκειται για παλαιό κτίσμα διατηρητέου υδρόμυλου το οποίο με εξαίρεση τις εξωτερικές τοιχοποιίες πρόκειται για νέα κατασκευή. Είναι προσβάσιμο και διαθέτει ανελκυστήρα και χώρο υγιεινής για άτομα με αναπηρία.
            Περιλαμβάνει τρεις ορόφους, συνολικού εμβαδού 720 τ.μ. καθένας από τους οποίους θα φιλοξενεί μια εννοιολογικά αυτοτελή ενότητα της μόνιμης έκθεσης. Το υλικό της μόνιμης έκθεσης περιλαμβάνει μέρος της πλούσιας συλλογής φορητών εικόνων, τοιχογραφίες από ναούς και κοσμικά κτίρια, ψηφιδωτά δάπεδα, χειρόγραφα και παλαίτυπα, έργα αγγειοπλαστικής και μικροτεχνίας, νομίσματα και ξυλόγλυπτα, ταφικά ευρήματα, αρχιτεκτονικά γλυπτά και μαρμάρινες επιγραφές.

Αρχαιολογικός Χώρος Αρχαίας Επιδαύρου

         

Το μεγαλύτερο μέρος του χώρου έχει σχετικά ομαλές κλίσεις  και είναι προσβάσιμος. Διαθέτει κατάλληλο χώρο υγιεινής ΑμεΑ αμέσως μετά την είσοδο όπου και το προσβάσιμο πωλητήριο του ΤΑΠΑ. Το μουσείο εντός αυτού έχει πρόσβαση μόνο στο χώρο εισόδου. Στο θέατρο η πρόσβαση γίνεται μέσω διαδρομής με έντονη κλίση.

Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας (Υφιστάμενο)

Το (Νέο) Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας, οικοδομήθηκε κατά τα έτη 1966-1975 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Πάτροκλου Καραντινού. Εκσυγχρονίσθηκε και έγινε αναδιαρρύθμιση των χώρων με  επανέκθεση των ευρημάτων το 2003-2004, ενόψει και των Ολυμπιακών Αγώνων. Είναι πλήρως προσβάσιμο με καλή θέαση όλων των αξιόλογων εκθεμάτων. Στο νέο αναψυκτήριο και το WC ΑμεΑ η πρόσβαση γίνεται με αναβατόριο κλίμακας. Διαμορφώσεις πραγματοποιήθηκαν και στον περιβάλλοντα του μουσείου χώρο και το πωλητήριο μεταφέρθηκε σε ειδικά διαμορφωμένο κτήριο μεταξύ του μουσείου και του αρχαιολογικού χώρου, ενώ υπάρχουν και θέσεις στάθμευσης αυτοκινήτων ΑμεΑ.

Μουσείο Ιστορίας των Ολυμπιακών Αγώνων της Αρχαιότητας

(Αρχαία Ολυμπία - Υφιστάμενο)

Το κτίριο του παλαιού Μουσείου της Αρχαίας Ολυμπίας αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα νεοκλασικής αρχιτεκτονικής με ιδιαίτερα στοιχεία από αρχαία κτίρια της Ολυμπίας. Κατασκευάστηκε το 1885 από σχέδια του αρχιτέκτονα Adler και σήμερα στεγάζει το Μουσείο της Ιστορίας των Ολυμπιακών Αγώνων της Αρχαιότητας και είναι προσβάσιμο σε όλους τους χώρους του. Οι εκθεσιακοί χώροι ευρίσκονται στο ισόγειο και στο υπόγειο λειτουργούν πολυμέσα για πληρέστερη παρουσίαση των Αγώνων, καθώς επίσης και εκπαιδευτικά προγράμματα. Στο υπόγειο η πρόσβαση γίνεται μέσω κλίμακας και προσβάσιμου ανελκυστήρα. Χώροι υγιεινής κοινού με WC ΑμεΑ υπάρχου παραπλεύρως του μουσείου.

Αρχαιολογικός Χώρος Αρχαίας Ολυμπίας

          Είναι προσβάσιμος στο μεγαλύτερο μέρος του. Οι διαδρομές αποτελούνται από πατημένο χώμα με χαλίκι σε ορισμένα σημεία, το οποίο δυσκολεύει την κίνηση των αμαξιδίων. Υπάρχουν χώροι υγιεινής κοινού με WC ΑμεΑ.

Μουσείο Αρχαίας Ήλιδας

Είναι έργο του αρχιτέκτονα Αναστάσιου Μπίρη και κατασκευάστηκε κατά το χρονικό διάστημα 2002-2004 στην ΝΑ παρυφή της αρχαίας πόλης, στις πλαγιές του λόφου της ακρόπολης. Οι εκθεσιακοί χώροι ευρίσκονται στο υπερυψωμένο ισόγειο με δυνατότητα πρόσβασης ΑμεΑ μέσω δύο προσβάσιμων ανελκυστήρων. Κοντά στους ανελκυστήρες υπάρχουν θέσεις στάθμευσης αυτοκινήτων ΑμεΑ. Υπάρχει WC ΑμεΑ.

Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου (Υφιστάμενο)

Το κτίριο, όπου στεγάζεται είναι διώροφο, βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και κατασκευάσθηκε μεταξύ των ετών 1937 και 1940, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Πάτροκλου Καραντινού. Είναι το δεύτερο σημαντικότερο αρχαιολογικό μουσείο στην Ελλάδα, μετά από αυτό της Αθήνας. Η είσοδός του έγινε προσβάσιμη το 2004 και υπάρχει δυνατότητα ισόπεδης κίνησης στο ισόγειο. Στα πλαίσια εκσυγχρονισμού του και κατασκευής προσθήκης, έγινε προσβάσιμο και στον όροφο με εγκατάσταση ανελκυστήρα, ενώ ο  (νέος) χώρος υγιεινής ΑμεΑ δεν διαθέτει τις απαιτούμενες διαστάσεις.

Αρχαιολογικός Χώρος Κνωσού

          Το σημαντικότερο κέντρο του Μινωικού Πολιτισμού, η Κνωσός, αναπτύσσεται πάνω στο ύψωμα της Κεφάλας μέσα σε ελιές, αμπέλια και κυπαρίσσια και βρίσκεται 5 χιλ. νοτιοανατολικά του Ηρακλείου. Πέρα από το συγκρότημα του μινωικού ανακτόρου μπορεί σήμερα ο επισκέπτης να δει ιδιωτικές οικίες με πλούσιο εσωτερικό τοιχογραφημένο διάκοσμο, ορισμένα δημόσια κτήρια, αλλά και κάποια θρησκευτικά κέντρα. Τμήμα του αρχαιολογικού χώρου είναι προσβάσιμο. Διαθέτει χώρο υγιεινής ΑμεΑ.

Αρχαιολογικός Χώρος Αρχαίας Αγοράς Θεσσαλονίκης

          Η Αρχαία Αγορά, διοικητικό κέντρο της αρχαίας Θεσσαλονίκης, καταλάμβανε έκταση δύο περίπου εκταρίων και ευρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Άρχισε να κατασκευάζεται στο τέλος του 2ου αι. μ.Χ., στη θέση μιας προϋπάρχουσας αγοράς των πρώτων αυτοκρατορικών χρόνων. Το συγκρότημα της Αρχαίας Αγοράς ήταν οργανωμένο γύρω από μια ορθογώνια πλακοστρωμένη πλατεία. Η πρόσβαση στη στάθμη των αρχαιοτήτων γίνεται από την κύρια είσοδο μέσω ράμπας και είναι δυνατή η ισόπεδη κίνηση στο μεγαλύτερο μέρος του χώρου, καθώς και η πρόσβαση μέσω παρακείμενου πεζόδρομου στο άνω διάζωμα του ωδείου.

Σπήλαιο Θεόπετρας και κέντρο ενημέρωσης

Το σπήλαιο Θεόπετρας και το κέντρο ενημέρωσης ευρίσκονται στη Βασιλική Τρικάλων. Το σπήλαιο αυτό είναι το πρώτο που ανασκάπτεται στη Θεσσαλία και το μόνο μέχρι στιγμής σε όλη την Ελλάδα με συνεχείς ανθρωπογενείς επιχώσεις που ξεκινούν από τη Μέση Παλαιολιθική Εποχή και φθάνουν μέχρι το τέλος της Νεολιθικής (3000 π.Χ.).  Η προσέγγιση στο σπήλαιο γίνεται μέσω κλιμάκων και δύο αναβατορίων κλίμακας, ενώ έχει κατασκευασθεί υπερυψωμένος διάδρομος που διατρέχει όλο το σπήλαιο και επιτρέπει την πολύ καλή θέαση της ανασκαφής και των ευρημάτων. Ακόμη υπάρχουν θέσεις στάθμευσης και χώροι υγιεινής κοινού και ΑμεΑ. Το κέντρο ενημέρωσης είναι προσβάσιμο και διαθέτει WC ΑμεΑ.

Χριστιανικό και Βυζαντινό Μουσείο (Αθήνα – υφιστάμενο – προσθήκη νέου)

         

Το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, είναι ένα από τα σημαντικότερα μουσεία διεθνώς για την τέχνη και τον πολιτισμό των βυζαντινών και μεταβυζαντινών χρόνων. Το 1930 το Μουσείο εγκαταστάθηκε οριστικά στη Βίλα Ιλίσια, η οποία κτίσθηκε από τον αρχιτέκτονα Σταμάτιο Κλεάνθη το 1848, για τη Δούκισσα της Πλακεντίας το κεντρικό κτίριο της οποίας σήμερα εκσυγχρονίζεται.

Το μεγαλύτερο μέρος του μουσείου σήμερα στεγάζεται σε επέκταση της δεκαετίας του 1980 σε σχεδια του αρχιτέκτονα Μ. Περράκη. Το μουσείο είναι προσβάσιμο στις μόνιμες και περιοδικές εκθέσεις του καθώς και στο πωλητήριο. Τα περισσότερα εκθέματα βρίσκονται στην μόνιμη έκθεση, σε ύψος που μπορεί να τα δει άτομο σε αμαξίδιο, ενώ υπάρχουν γλυπτά αντικείμενα που μπορεί να τα ψηλαφίσει τυφλό άτομο ακόμα και ταμπέλες σε μορφή Braille. Διαθέτει προσβάσιμους ανελκυστήρες σε όλες τις στάθμες, θέσεις στάθμευσης και κατάλληλο χώρο υγιεινής ΑμεΑ. Στο περιβάλλοντα χώρο του υπάρχουν οδηγοί όδευσης τυφλών.   

Μουσείο βασιλικών τάφων Αιγών (Βεργίνα – νέο)

Με την αποκάλυψη των βασιλικών τάφων των Αιγών, το 1977, άρχισε αμέσως η συντήρηση των περίφημων τοιχογραφιών που τους διακοσμούσαν. Παράλληλα, δημιουργήθηκε επιτόπου εργαστήριο συντήρησης για την διάσωση και αποκατάσταση των εξαιρετικά σημαντικών κινητών ευρημάτων που περιείχαν.

 Για την προστασία των βασιλικών τάφων κατασκευάστηκε το 1993 υπόγειο κτίριο που εγκιβωτίζει και προστατεύει τα αρχαία μνημεία, διατηρώντας σταθερές τις συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας και στο οποίο εκτός των τάφων εκτίθενται και τα κινητά ευρήματα. Ο χώρος στο μεγαλύτερό του μέρος είναι προσβάσιμος, με εξαίρεση ένα μικρό υπερυψωμένο τμήμα. Οι τάφοι είναι θεάσιμοι από το άνετο πλατύσκαλο της κλίμακας που οδηγεί σε αυτούς. Σε βοηθητικό κτίσμα στεγάζονται τα WC του κοινού όπου υπάρχουν και δύο χώροι υγιεινής ΑμεΑ (ανδρών – γυναικών). Δίπλα στην είσοδο του περιβάλλοντα χώρου υπάρχει θέση στάθμευσης αυτοκινήτου ΑμεΑ.

Αρχαιολογικό Μουσείο Θέρμου  (νέο)

          Είναι προσβάσιμο σε όλους τους χώρους του. Διαθέτει 2 WC ΑμεΑ. Δεν έχει ακόμη λειτουργήσει.

Μουσεία και χώροι που πρόκειται να γίνουν προσβάσιμοι:

Μουσείο Ασιατικής Τέχνης (Κέρκυρα)

          Στεγάζεται στο ανάκτορο Μιχαήλ και Γεωργίου, διαθέτει ανελκυστήρα ικανοποιητικών διαστάσεων που εξυπηρετεί και τις τρεις στάθμες του κτιρίου, η είσοδος είναι ισόπεδη αλλά πριν από αυτήν υπάρχει κλίμακα στην οποία θα εγκατασταθεί αναβατόριο. Διαθέτει WC ΑμεΑ αλλά με λάθος  χωροθέτηση, διαστάσεις και εξοπλισμό και θα κατασκευασθεί νέο σε άλλη θέση. Πολύ αξιόλογες είναι οι εκθέσεις αλλά και το ίδιο το κτίριο του μουσείου.

Τζαμί Τζισταράκη στο Μοναστηράκι

         

          Ανήκει στο Μουσείο Λαϊκής τέχνης και στεγάζει έκθεση κεραμικής. Θα γίνει προσβάσιμο με εγκατάσταση δύο αναβατορίων κλίμακας. Δεν διαθέτει χώρους υγιεινής κοινού.

Μουσείο Τεχνολογίας  του Χαρτιού και Ελληνικής  Τυπογραφίας (Κέρκυρα)

        Έχει εγκριθεί μελέτη που αφορά στην αποκατάσταση του βρετανικού αμυντικού στρατώνα στο Νέο Φρούριο Κέρκυρας, στην ένταξη του Μουσείου Τεχνολογίας του Χαρτιού και της Ελληνικής Τυπογραφίας στον βρετανικό αμυντικό στρατώνα και στην εξασφάλιση μηχανικής πρόσβασης καθώς και κατάλληλων διαδρομών στο πρώτο και δεύτερο άνδηρο του Φρουρίου καθώς και στο μουσείο, για την διευκόλυνση των επισκεπτών και των ΑμεΑ.

Παρατηρήσεις:

Η επιλογή των ανωτέρω μουσείων και αρχαιολογικών χώρων έγινε με κριτήρια την καινοτομία της πρόσβασης όσον αφορά την εποχή σύνταξης της μελέτης, την σημασία του κτιρίου ως αρχιτεκτόνημα ή ως λειτουργία και την επιτυχή εφαρμογή της πρόσβασης τόσο στα νέα όσο και στα υφιστάμενα.

 Στην ιστοσελίδα του ΥΠ.ΠΟ.Τ.  δεν γίνονται άμεσα αντιληπτές οι επισημάνσεις για την πρόσβαση και εξυπηρέτηση των ΑμεΑ στους αρχαιολογικούς χώρους και τα μουσεία. Στο παράθυρο «πληροφορίες» δεν γίνεται χρήση του θεσμοθετημένου Διεθνούς Συμβόλου Πρόσβασης  (Δ.Σ.Π.) αλλά το σύμβολο: 

  

σημαίνει την ύπαρξη πρόσβασης ΑμεΑ – συνήθως όμως δεν δίνονται άλλες πληροφορίες. Η ιστοσελίδα του ΥΠ.ΠΟ.Τ δεν είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές για την πρόσβαση στον παγκόσμιο ιστό.[1]

Ιδιαίτερα για τους χαρακτηρισμένους ως προσβάσιμους αρχαιολογικούς χώρους, επισημαίνεται ότι σχεδόν σε όλους οι προσβάσιμες διαδρομές είναι μεγάλες, κάποιες έχουν έντονες κλίσεις, σπάνια διατίθενται αμαξίδια για την εξυπηρέτηση των περιπατητικών αναπήρων, ενώ δεν υπάρχουν ιδιαίτερες εξυπηρετήσεις για τα άτομα με αισθητήριες αναπηρίες. Επίσης οι (προσβάσιμες) διαδρομές δεν σημαίνονται κατάλληλα, ούτε αποτυπώνονται στα σχετικά φυλλάδια ή τουριστικούς οδηγούς.

Πρέπει πάντως να επισημανθεί ότι η έννοια της πρόσβασης στα μουσεία μας όπου υπάρχει, έχει επικεντρωθεί κυρίως στη φυσική πρόσβαση των ατόμων με κινητήριες αναπηρίες και μάλιστα ιδιαίτερα των χρηστών αμαξιδίων. Η έννοια της πρόσβασης σε άλλες κατηγορίες αναπηριών όπως των αισθητηρίων δεν υπάρχει, με μόνη εξαίρεση ίσως το Ε.Α.Μ. στο οποίο γίνονται ξεναγήσεις στη νοηματική γλώσσα.

          Επίσης είναι σημαντικό και απόλυτα συνδεδεμένο και με την προηγούμενη επισήμανση, το γεγονός ότι πρέπει να αντιμετωπίζουμε το θέμα της πρόσβασης ενιαία και όχι αποσπασματικά, ώστε να επιτυγχάνεται ικανοποιητική εξυπηρέτηση των ΑμεΑ και γενικότερα των εμποδιζομένων ατόμων σε κάθε είδους προσφερομένων υπηρεσιών και πληροφόρησης. Αυτό προϋποθέτει και εκπαίδευση του προσωπικού των μουσείων και ενημέρωση αυτών που λαμβάνουν αποφάσεις για την επανέκθεση, τη λειτουργία του μουσείων , την καταλληλότητα των εξοπλισμών και των οπτικοακουστικών μέσων κ.λ.π.

Γιάννης Πολυχρονίου

                                                            Αρχιτέκτων Μηχανικός

                                                  Προϊστάμενος Γραφείου Προσβασιμότητας

στο ΥΠ.ΠΟ.T. - ΔΜΜΠΚ

---

[1] Προκειμένου να παρέχεται πρόσβαση στην πληροφορία και στις υπηρεσίες του Παγκόσμιου Ιστού σε όλους, είναι σημαντικό οι κατασκευαστές δικτυακών τόπων να συμμορφώνονται με τις οδηγίες της Κοινοπραξίας για τον Παγκόσμιο Ιστό (W3C) για την προσβασιμότητα